kelimelerin içimi acıtıyor.
pek kimseyi sevmediğim kadar sevdim seni.
ve yaşayamasamda sende kimsenin hisstmediği kadar,
kendimde hissedebildim seni.
ve hep yanlışlarıma bir artı daha kattın
kendime kızmadım zaafımsın diye.
sana uzak davrandım.
bede kalman hep mutluluk verdi
ama bende kaldığın sürece benden gidenlerde
hep eksiltti benden.
sınılarımı aSla bilemezsin...
bilseydin nasıl yeşerttiğimi seni içimde
gurur duyardın belki kendinle...
kaç ben eksildi benden seni tamalarken, tanımlarken beynimde.
anlayamazsın anlamazsın ve bilemzsin.
pekte bilemedin zaten göremedinde üstelik.
beni tanıyamamış olsanda bi hoşçakal demek isterdim sana
içimde ki sen bu gece intihar etti ve kayboldu birden içimde..
bu vazgeçiş değil bir mecburuiyetti hakettiğin
ve bilemediğin hissetmedğin şeylerdi bunlar bende.
yolun açık olsun özgürüz ikimizde şimdi.
tutsak kalamazdı bende ki sen, o da özgür artık
mutlu umutlu kırgın biraz bana
ama hür başka yerlere aitken artık...
14.07.2011 saat01.55
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder