
insan
acıyla doğar insan,
kendi günahlarıyla asılır.
içinden nice yargıçlar çıkar,
infazını kendisi verir,
ayaklarıyla darağacına gider.
acıyla yaşamaya korkar insan,
kendisiyle yüzeleşmeye.
anlam verilmez olur,
bazen bir hediyedir hayat...
kendinde doğar insan,
korkuyla karışık hislerde.
bazen kaybeder kendini,
içi çıkmaz sokak olur,
duvarlar yürür üzerine.
bazen mezarını kazar insan
kendi elleriyle.
ruhuyla yok eder kendini...
anıl k.
anıl k.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder